چرا در فرهنگ شیعه همیشه حزن و اندوه و عزادارى حاکم است؟

مادری که خودش را سزارین کرد








جواب :  


  آن چه مسلم است، نه شادمانى افراطى و بدون دلیل پسندیده است و نه ماتم زدگى و غم و اندوه مداوم، و پسندیده آن است که انسان راه تعادل در پیش گیرد؛ یعنى نه اسیر سرخوشى‏هاى بى دلیل شده و نه آن که غم زده و گوشه گیر شود؛ بلکه برحسب مورد و واقعیات موجود خود را تطبیق دهد. گذشته از آن که دل مؤمن همواره شاد است، شادى مؤمن یک شادمانى عمیق و وصف ناشدنى است؛ چرا که سرور و ابتهاج مؤمن از معرفت عمیق او نسبت به خداوند و هستى و مسیرى که در پیش دارد سرچشمه مى‏گیرد و با شادمانى‏هاى سطحى و دل مشغولى‏هاى گذراى دنیا متفاوت است. در مورد برگزارى مراسم باید بگوییم که این مجالس براى غم خوردن و یا ابراز تأسف و اندوه نیست؛ بلکه براى ذکر مصائب خاندان پیامبر(ص) و مردان خدا و اقتداى به آنان است؛ گرچه برخى مظاهر عزادارى ممکن است همان گونه باشد که شما گفتید و چنین مواردى باید اصلاح گشته و فلسفه حقیقى عزادارى‏ها براى مردم تبیین گردد.

مطالب مشابه

دانلود کتاب های الکترونیکی فارسی

دانلود اپ و برنامه اندروید برای دانلود فایل های نایاب