کمال تبربزی: همیشه پای یک زن در میان است

مادری که خودش را سزارین کرد

کمال تبریزی این روزها مشغول پیش‌تولید یازدهمین فیلم سینمایی‌اش “پاداش” است، او که سریال تلویزیونی “شهریار” را در نوبت پخش دارد، یک فیلم سینمایی به نام “همیشه پای یک زن در میان است” را هم در نوبت اکران عمومی دارد.


به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این کارگردان سینمای ایران امروز _ ۵ آبان ماه ـ ۴۸ ساله می‌شود، او که در سال ۱۳۳۸ متولد شده، فارغ‌التحصیل رشته سینما و تلویزیون از دانشگاه هنر است.


تبریزی در سال ۶۷ “عبور” را ساخت و ۶۹ “در مسلخ عشق” را مقابل دوربین برد.


ساخت فیلم‌های سینمایی “پایان کودکی”، “لیلی با من است”، “مهر مادری”، “شیدا”، “فرش باد”، “گاهی به آسمان نگاه کن”، “مارمولک”، “یک تکه نان” و سرانجام “همیشه پای یک زن در میان است”، او را به عنوان فیلم‌سازی در عرصه‌ی سینما مطرح کرد که تمایل به ساخت فیلم در یک ژانر بخصوص ندارد، همان‌طور که خودش در گفت‌و گویی با ایسنا گفته است: من هیچ وقت همان‌طور که کارنامه هنری‌ام نشان می‌دهد، به یک ژانر بخصوص تمایل ندارم. البته علاقه‌ی شخصی من به فیلمهای طنز و کمدی است، اما این موضوع مانع نمی‌شود که ژانرهای دیگر را تجربه نکنم، همانطور که اگر فیلم‌نامه‌ای در ژانر وحشت در اختیار داشته باشم تجربه می‌کنم.


این کارگردان در نشستی که سال گذشته در جمع دانشجویان داشت، نیز درباره‌ی تنوع فیلم‌سازی‌اش مطرح کرد: این تنوع به لحاظ ساختاری وجود دارد، اما به لحاظ مفهومی تمام این ساختارهای متفاوت، فصل مشترکی دارند که جریان فیلمسازی مرا پدید می‌آورد.


او با بیان اینکه ‌همانند بعضی از فیلمسازان نمی‌تواند حالت تکنسین داشته باشد و هر فیلمنامه‌ای را بسازد، اعتقادش را اینگونه مطرح می‌کند: در برخورد با یک فیلمنامه پیش از آن که ساختار آن برایم اهمیت داشته باشد، موضوع و مضمون آن برای من مهم است، بنابراین اگر امروز هم از من درخواست شود، درباره‌ی فردی خاص که نزدیک شدن به او در شرایط عادی به آسانی میسر نیست، فیلم بسازم، حتما این پیشنهاد را می‌پذیرم. چون این تجربه‌ها به رشد یک فیلمساز کمک بسیار می‌کند.


کارگردان فیلم‌های پرفروشی چون “مارمولک” و “لیلی با من است”، معتقد است: سینمای ایران برای جذب مخاطب به شدت نیازمند و محتاج عرصه‌ها و سوژه‌های تازه و کشف نشده است و تاکید دارد که دغدغه‌ی تمام فیلم‌سازان است که مخاطب وسیع داشته باشند، حتی آنهایی که می‌گویند تجربه شخصی است، اگر به درون آنها مراجعه کنیم، علاقه‌مند هستند مخاطب بیشتری داشته باشند. بنابراین هر فیلم‌سازی ابتدا باید هدف‌گیری کند که فیلم را برای چه مخاطبی می‌سازد؟ و در مرحله‌ی دوم سعی کند، فیلمی ساخته شود که مورد توجه قرار بگیرد.

















تبریزی “مارمولک” را کامل‌ترین فیلمش از نظر هماهنگی عناصر گوناگون فیلم با یکدیگر دانسته و مطرح کرده است: شاید مشکل بزرگ این فیلم این بود که زودتر از زمان خود ساخته شد و جامعه ما هنوز آمادگی و تحمل مضامین مطرح شده در آن را نداشت.


وی در عین حال خاطرنشان ‌کرد: در دوره‌ای خاص این حساسیت نسبت به فیلم «مارمولک» پدید آمد، اما به هر حال ساخت این‌گونه آثار برای سینمای ما لازم است و تاثیر مثبت آن شامل حال کل جریان فیلمسازی خواهد شد.


اما این روزها باید منتظر نمایش فیلم‌سینمای “همیشه پای یک زن در میان است” باشیم، فیلمی که تبریزی ترجیح می‌دهد:اکران عادی شود تا اینکه برای نمایش آن در جشنواره‌ی فیلم فجر اقدام شود.


فیلم‌نامه‌ی آن از رضا مقصودی است و تبریزی با همکاری حبیب رضایی (با نگاهی آزاد به مجموعه قصه‌های سید مهدی شجاعی) آن را نوشته است. در خلاصه داستان آمده است: «به یک خیابان باریک پر از ترافیک دقت کنید، به اکثر قهرها و دعوای همسایه‌ها، هم محله‌ها و خانواده‌ها توجه کنید به خیلی از جنگهای تاریخی نگاه کنید، حتی دعوای هابیل و قابیل را دوباره مرور کنید، همیشه پای یک زن درمیان است.»

مطالب مشابه

مادری که خودش را سزارین کرد

اکبر عبدی: ستاره‌ای که نباید در دام کلیشه و تکرار بیفتد

    اکبر عبدی جزو بازیگران مولف و نوآوری است که در...

مادری که خودش را سزارین کرد

بدل‌کار ۹۳ ساله «برباد رفته» و «بن‌هور» درگذشت

«هازل وارپ» بدل‌کار فیلم «برباد رفته» و «بن هور» آثار...

مادری که خودش را سزارین کرد

گریم متفاوت الناز شاکردوست + عکس ازدواج با مصطفی زمانی

فیلم سینمایی اینجا تاریک نیست به کارگردانی رضا خاکی و...

دانلود کتاب حجاب

دانلود کتاب های الکترونیکی فارسی

دانلود اپ و برنامه اندروید برای دانلود فایل های نایاب